Jeszcze kilka lat temu walczył o życie z rzadkim nowotworem i prosił o pomoc w sfinansowaniu leczenia. Dziś 24-letni Michał Kaczmarski z Lubina gra w ampfutbolowej Wiśle Kraków, zdobywa trofea i marzy o występach w pierwszej reprezentacji Polski. – Teraz mi się lepiej żyje niż wtedy gdy miałem dwie nogi – mówi z uśmiechem.
Historię Michała opisywaliśmy w marcu 2022 roku. Młody mieszkaniec Lubina zachorował na mięsaka kościopochodnego. To rzadki i złośliwy nowotwór. Wszystko zaczęło się od upadku i złamania kości szyjki udowej. Dopiero późniejsze badania wykazały, że przyczyną problemów jest zaawansowana choroba nowotworowa. Michał potrzebował kosztownego leczenia, dlatego zorganizowano zbiórkę pieniędzy na operację w Niemczech.
Ostatecznie okazało się jednak, że także tamtejsi lekarze nie byli w stanie mu pomóc. W Polsce również nie dawano mu dużych szans na przeżycie. Michał nie zamierzał się jednak poddawać i sam szukał lekarza, który podejmie się operacji. Znalazł go w Tarnowie.
– Okazało się, że operacja w Niemczech, na którą zbierałem, mi nie pomoże. W Polsce też mi szans na przeżycie nie dawali, ale sam znalazłem lekarza za Krakowem, który podjął się operacji w Tarnowie – wspomina.
Operacja była niezwykle trudna. Michał ledwo ją przeżył, a lekarze musieli amputować mu nogę wraz z częścią miednicy. Dziś jednak może powiedzieć, że najgorsze ma za sobą. Jak podkreśla, jest zdrowy już czwarty rok.
– Psychicznie bardzo dobrze sobie poradziłem, bo wiedziałem, że jak tej nogi nie stracę, to po prostu umrę. Kluczowe było to, że nogę straciłem, żeby żyć, więc nastawienie było bardzo dobre – opowiada.
Pierwsze dwa lata po operacji poświęcił na dochodzenie do siebie. W trzecim roku wrócił do aktywności fizycznej, a konkretnie do sportu, który towarzyszył mu przez większość życia. Zanim zachorował, również grał w piłkę nożną, m.in. w Sparcie Rudna. Po amputacji odkrył ampfutbol, czyli odmianę piłki nożnej przeznaczoną dla osób po amputacjach kończyn.
Do nowej dyscypliny zachęcił go znajomy z Polkowic, który także gra w piłkę bez jednej nogi. Michał dowiedział się o naborze do drużyny w Warszawie, pojechał tam i zaprezentował swoje umiejętności. Efekt przerósł jego oczekiwania. Trafił do młodzieżowej reprezentacji Polski. Już w debiucie, podczas meczu w Szwajcarii, zdobył bramkę. Później występował z kadrą również podczas wyjazdu do Turcji.
Od dwóch lat reprezentuje barwy Wisły Kraków, jednego z czołowych klubów polskiego ampfutbolu. Gra na pozycji napastnika, tak jak przed chorobą, i nie ukrywa, że sport dał mu nową energię do życia. Choć na klubowe treningi musi dojeżdżać do Krakowa, a na zgrupowania młodzieżowej reprezentacji Polski jeździ w różne części kraju, na co dzień ćwiczy również z kolegą Kamilem z Polkowic. W pierwszym roku trenowali nawet trzy razy w tygodniu.
Ostatni sezon okazał się dla Michała wyjątkowo udany. W styczniu Wisła Kraków zdobyła Puchar Polski, we wrześniu wywalczyła mistrzostwo kraju, a następnie triumfowała w Lidze Mistrzów ampfutbolu, pokonując w finale włoski Sporting Amp Football. Michał dołożył do tego sukcesu swoją cegiełkę, strzelając gola w drugiej połowie spotkania.
– W tym sezonie wygrałem wszystko, co jest możliwe w klubowym ampfutbolu – podsumowuje.
Piłka nożna to jednak dla niego nie tylko medale i kolejne sportowe cele. To także sposób na codzienność i dowód na to, że po dramatycznych przeżyciach można odnaleźć dla siebie nową drogę. Michał porusza się na co dzień o kulach. Ma protezę, którą sfinansował z pieniędzy zebranych pierwotnie na operację, ale ze względu na trudności w chodzeniu nie korzysta z niej na stałe. Nie przeszkadza mu to jednak w grze i realizowaniu sportowych ambicji.
Teraz chce zrobić kolejny krok. Michał ma 24 lata i wciąż może występować w młodzieżowej reprezentacji Polski, ale zależy mu na tym, by zapracować na powołanie do pierwszej kadry.
– Chciałbym być na tyle dobry, żeby grać w pierwszej reprezentacji – przyznaje.
Fot. Archiwum prywatne
