Choć dla wielu przyjemniejsze i bardziej uczuciowe są święta Bożego Narodzenia, to teologicznie Wielkanoc jest ważniejsza. Wierni Kościoła katolickiego świętują właśnie swoje zbawienie poprzez mękę, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa.
Po długim oczekiwaniu, poście i przygotowaniach bardziej przyziemnych, jak zakupy i gotowanie, nadszedł wreszcie czas świętowania. Większość lubinian zapewne spędzi pierwszy dzień świąt ze swoimi rodzinami.
Część uda się na poranną mszę rezurekcyjną i dopiero po niej zasiądzie do uroczystego śniadania. Inni właśnie od posiłku rozpoczną Niedzielę Zmartwychwstania. Zgodnie z tradycją najpierw jednak złożą sobie życzenia i podzielą się święconką z koszyczka.
Na wielkanocnym stole – zgodnie ze zwyczajem – powinny znaleźć się między innymi jajka, żurek, wędliny, baby piaskowe i drożdżowe oraz mazurki.
Dzielenie się jajkiem przypomina przełamywanie opłatka na początku wieczerzy wigilijnej i wyraża podobnie jak obrzęd bożonarodzeniowy przyjaźń, miłość i życzliwość uczestników wielkanocnej biesiady.
Ważnym elementem niedzielnego śniadania jest świeca na stole. W kościołach są do nabycia tzw. paschaliki. Ta zapalona świeca jest symbolem obecności Pana w naszych rodzinach.
Wielka Niedziela jest pierwszym dniem wielkanocnego okresu świątecznego zwanego oktawą wielkanocną. Okres wielkanocny rozpoczyna się Wigilią Wielkanocną. Czas wielkanocnej radości trwa w liturgii 50 dni i kończy się niedzielą Zesłania Ducha Świętego. W 40. dniu obchodzona jest uroczystość Wniebowstąpienia Pana Jezusa.
