70 tys. metrów sześciennych powietrza na minutę – to docelowa wydajność szybu wentylacyjnego wdechowego SW-4. Właśnie przeprowadzono tzw. zbicie techniczne 30 już szybu, realizowanego przez Przedsiębiorstwo Budowy Kopalń PeBeKa z wyrobiskami kopalni ZG Polkowice-Sieroszowice.
– To dla naszego przedsiębiorstwa bardzo ważne wydarzenie i cieszymy się, że wszystkie prace realizowaliśmy zgodnie z planem. Szyb SW-4 jest strategiczną inwestycją dla ciągłości wydobycia w KGHM. Znacząco poprawi warunki wentylacyjno-klimatyczne oraz zapewni większą efektywność przewietrzania chodników kopalni. W ten sposób umożliwi dotarcie do najgłębszych złóż miedzi w rejonie Głogowa Głębokiego Przemysłowego – mówi Jacek Kulicki, prezes PeBeKi.
W ostatnich tygodniach spółka drążyła szyb w obudowie betonowej i wykonywała wyłom łączący szyb z wyrobiskami podszybia. Natomiast na podszybiu oddział G-10 KRG Polkowice-Sieroszowice wykonywał istotny element w procesie zbijania szybu z istniejącymi wyrobiskami, tj. budował właściwą sieć wentylacyjną. W jej skład wchodzi szereg mostów wentylacyjnych, tam wentylacyjnych stałych i regulowanych oraz wyrobiska o odpowiednim przekroju.
W lipcu 2012 r. budowany przez Przedsiębiorstwo Budowy Kopalń PeBeKa szyb SW-4 osiągnął głębokość jednego kilometra. Wówczas prace skomplikowała już nie tylko duża głębokość, ale również około 155-metrowy odcinek soli kamiennej, który wymagał zastosowania innych technologii niż dotychczas. Wyjątkowo duży pokład soli, okazał się wyzwaniem dla spółki, z uwagi na jego dużą miąższość i głębokość zalegania (1027-1182 metrów). Z takim zadaniem załoga PeBeKa zmierzyła się po raz pierwszy w historii Zagłębia Miedziowego.
Wcześniej PeBeKa spotykała się już z zagadnieniem głębienia w soli: przy budowie szybów R-XI, SG-1 i SG-2. Ale z taką grubością pokładu pracownicy spółki mieli do czynienia po raz pierwszy. Konieczne było rozwiązanie kwestii zjawiska reologii (zaciskania) soli i zastosowanie innych od dotychczas stosowanych technologii wykonywania obudowy, stąd wykorzystanie obudowy powłokowo-łukowej z profili V 25.
Głębienie pokładu soli rozpoczęło się 4 grudnia 2012 r. Wcześniej, w połowie listopada na dół szybu SW-4 został opuszczony i zmontowany oraz dostosowany do nowych wyzwań kombajn KDS-2. Przed zainstalowaniem kombajnu w szybie został wykonany wyłom technologiczny, który poszerzył jego średnicę do 10 metrów.
Szyb wentylacyjny wdechowy SW-4 o średnicy 7,5 metra będzie miał docelową głębokość 1.216 m. W pierwszym etapie, po dokonaniu zbicia, szybem będzie płynąć powietrze w ilości ok. 10 tys. metrów sześciennych na minutę. Pod koniec 2014 roku, po zakończeniu prac w szybie, ilość powietrza zwiększy się dwukrotnie, do 20 tys. m3/min., a po zamknięciu tzw. dużego oczka (tj. zbicia chodników T/W-359) będzie to już ok. 40 tys. m3/min. Docelowo jego wydajność wynosić ma 70 tys. m3/min.
Ostatnim etapem, po dokonaniu zbicia szybu z wyrobiskami poziomymi kopalni, na poziomie 1.209 m, będzie wykonanie wlotów lunet wentylacyjnych oraz rząpia wraz z korkiem szybu. Prace te zostaną zakończone do października br.
Szyb SW-4 w liczbach:
• 7,5 metra – średnica szybu w świetle obudowy,
• 155 metrów – tyle w przybliżeniu miała warstwa soli, przez którą przebijała się załoga,
• 470 – tyle pierścieni tubingowych zabudowano w szybie,
• 1.216 metrów – to docelowa głębokość szybu,
• 70 tys. metrów sześciennych – tyle powietrza na minutę będzie przepływało szybem.
Kalendarium SW-4:
• 2005 rok – pierwsze prace budowlane związane z szybem SW-4,
• październik 2007 roku – początek mrożenia górotworu,
• 30 czerwca 2008 roku – wydobycie pierwszego kubła urobku,
• połowa lipca 2012 roku – załoga przekracza granicę kilometra w głębionym szybie,
• 4 grudnia 2012 roku – początek głębienia w pokładzie soli,
• 17 lipca 2013 roku – zbicie techniczne szybu SW-4 z wyrobiskami kopalni ZG P-S.
