Mając 35 lat przyjechała do Lubina. Tutaj poznała męża i urodziła trzech synów. Dziś, mimo sędziwego wieku, jest bardzo pogodna i aktywna, jednak coraz gorzej słyszy. Pani Stanisława Fedorowicz obchodzi setne urodziny. Lubiniankę, z koszem kwiatów oraz gratulacjami od prezydenta, odwiedzili dziś pracownicy urzędu miejskiego.
Na tę okazję zjechała się najbliższa rodzina jubilatki. Był ogromny tort i szampan. Wszyscy goście zaśpiewali „200 lat”. W trakcie uroczystości pojawiła się także znajoma pani listonosz, ze specjalną, 200-procentową emeryturą, przyznawaną z okazji setnych urodzin.
– Trzeba świętować. Rzadko kiedy człowiek dożywa takiego wieku. Myślę, że tutaj największy wpływ na tak długie życie miała ciężka praca mamy – przyznaje jeden z synów pani Stanisławy.
Kobieta jest lubinianką od 65 lat. Pani Stanisława doczekała się trzech synów, sześciu wnuków, siedmiu prawnuków i trójki praprawnucząt.
– Mama od zawsze pracowała w służbie zdrowia. Zajmowała się praniem i prasowaniem pościeli oraz sprzątaniem sal. W szpitalu poznała też tatę, który wówczas był woźnym. Bardzo szybko zakochali się w sobie i wzięli ślub w urzędzie stanu cywilnego w Lubinie – opowiada syn pani Stanisławy, który dziś mieszka pod samą Śnieżką.
Młodszy syn także wyjechał z miasta. Trzeci z braci już nie żyje, podobnie, jak mąż jubilatki. W Lubinie została natomiast wnuczka pani Stanisławy, Krystyna, która wraz z mężem i córką opiekują się babcią.
– Mieszkamy we czwórkę. Wiadomo jak jest ze sprawnością u starszej osoby. Raz jest lepiej, a raz gorzej. Babcia jest jednak bardzo sprawna, jak na swój wiek. Ma tylko zaniki pamięci. Czasami nie pozna syna albo sąsiadki na klatce, za to pamięta nazwę niemieckiego miasta, w którym, będąc młodą kobietą, niewolniczo pracowała przez ponad cztery lata – przyznaje pani Krystyna.
– Podziwiam wnuczkę pani Stanisławy za to, że tak świetnie potrafi zająć się babcią. To chyba najtrudniejszy egzamin z prawdziwej cierpliwości i miłości – mówi Marzena Reutt, dyrektor gabinetu prezydenta Lubina.
